Þessi tími árs ...

Senn líður að innilokun og hugkortagerð. Háskóli Íslands hefur boðað alla nemendur sína til afplánunar á Þjóðarbókhlöðunni frá og með næstkomandi mánudegi. Á sama tíma birtist viðtal við fangelsismálastjóra þar sem hann lýsir yfir furðu sinni á því að ekkert viðunandi fangelsi sé starfrækt á höfuðborgarsvæðinu. Væri ekki húsráð að leysa húsnæðisvanda Fangelsismálastofnunar ríkisins og leyfa nemum að anda að sér fersku landsbyggðarlofti. Litla-Hraun væri tilvalið fyrir góða innilokun háskólanema og um leið örlítið "getaway" úr bænum sem skilar sér hiklaust í bættum námsárangri. Þá uppfyllir Þjóðarbókhlaðan  allar þær kröfur sem gera má til nútímafangelsis. Þar er nú þegar boðið upp á fangelsismat á okurverði, dýflissa umkringir húsið, það er vaktað að innan með myndavélum og þar þrífst ekki þáðlaust net. Svo má ekki gleyma bókakostinum.

Ég verð látinn laus þann 12. maí og mun þá skunda rakleiðis heim að tjá mig um mat hér á blogginu.

Áður en ég fer vil ég þó mæla með hinum smekklega ósmekklega veitingastað Við Tjörnina, þá sérstaklega kjúklingalifrar paté með sultuðum eplum, sem boðið er uppá í forrétt. Mér þótti ótrúlega gaman að koma á þennan stað. Róleg og hugguleg stemmning í skringilega skreyttu gömlu timburhúsi við Templarasund. Það mætti segja að Við Tjörnina sé Einar Ben sem búið er að pimpa í döðlur. Í aðalrétt fékk ég fiskitvennu; smálúðu og blálöngu í koníaksósu með steiktu rótargrænmeti, en staðurinn er fyrst og fremst sjávarréttarstaður. Allt var mjög gott og átti blálangan vinninginn.

Við Tjörnina

Þá hvet ég fólk til að fýra upp í grillinu! Í síðustu viku ætlaði ég að hefa grilltímabilið og fór út á svalir til að athuga hvort það væri ekki alveg örugglega í lagi með Omega 300 gasgrillið sem staðið hefur án yfirbreiðslu á svölunum síðastliðin 3 ár. Nú var því nóg boðið. Það var hálf myglað að innan, ryðgað og almennt ógeðslegt - mér til mikillar óhamingju - þar sem ég var nýbúinn að skella kjúklingalundum í BBQ-sósu. Það er eitthvað rangt við að barbecue-a ekki BBQ-legnar lundir, en ég lét þó pönnuna duga í þetta skiptið. Það var allt í lagi, þó ég mæli ekki með því.

Það var ástríðukokkurinn Biggi bróðir sem kynnti fyrir mér grillaðar kjúklingalundir í BBQ. Fyrir það var ég haldinn miklum BBQ-fordómum - alltaf verður maður víðsýnni.

BBQ kjúklingalundir með kartöfluteningum og salati:

Innihald: 

1 pakki kjúklingalundir

BBQ-sósa - helst Jack Daniel´s

1 stór sæt kartafla

2 bökunarkartöflur

Ólífuolía

Rósmarín

Maldon salt

Nýmulinn pipar

Salatblanda

Tómatur

Gúrka

Avokado

Saxaðar pistasíur

Balsamsýróp

Lundirnar - aðferð:

Látið lundirnar liggja í BBQ-sósu  um stund. Því lengur því betra. Grillið á útigrilli og penslið um leið BBQ-sósu á lundirnar. Tilbúið!

Kartöfluteningar - aðferð:

Skerið sæta karöflu og bökunarkartöflurnar í netta teninga. Látið á eldfast form. Hellið vel af ólífuolíu yfir. Kryddið vel með sjávarsaltinu, nýmuldum pipar og rósmarín (það er líka gott að krydda með timian). Hrærið í fatinu og kryddið betur. Þá er fatið sett inn í 180°C heitan blástursofn í a.m.k. 30 mínútur. Það er varla hægt að ofelda kartöflur en það er ekki gott að hafa þær of lítið gerðar. Ég hræri aðeins í fatinu á meðan það er inni í ofni þannig að efstu teningarnir verði ekki þurrir.

Salat

Hráefnið hér að ofan er að sjálfsögðu aðeins hugmynd - ég hef yfirleitt það sem til er í ískápnum - enda er alltaf gurm þar inni. Það er mikilvægt að borða vel af salati og því enn mikilvægara að það sé girnilegt, fjölbreytt og ferskt!

Kvöldmaturinn

Undir liðnum Kvöldmaturinn er ætlunin að deila því með lesendum hvað er í matinn á Sólvöllum - sé það í frásögur færandi. Verður því að öllu jöfnu ekki um að ræða framandi uppskriftir né tilraunamennsku í eldhúsinu.

Í gærkvöldi kom nýbakaði Sólvellingurinn Ásgeir Guðmundsson í mat til okkar. Svo er mál með vexti að í síðustu viku flutti hann inn í gullfallega risíbúð, rétt hinum megin við Hofsvallagötuna, og því ekki langt að fara. Um helgina bauð hann í glæsilegt innflutningsmatarboð og kom því ekki annað til greina en að gera vel við drenginn.

Í matinn var pestóbleikja frá Hofi í Öræfum, þ.e.a.s. bleikjan - fiskeldið er ekki það framarlega í Öræfasveit. Með bleikjunni höfðum við hreint kus-kus og gott salat eins og Björgu einni er lagið. Í eftirrétt var skyrterta Fabrikkunnar, sem markaðssnillingarnir tveir eru farnir að selja í Hagkaupum. Skyrtertan er mjög vel heppnuð, en heiðurinn á Erla Ívarsdóttir, kokkur á Geirlandi við Kirkjubæjarklaustur. Þess má til gamans geta að við Ásgeir gistum einmitt á Geirlandi síðasta sumar, þó það fylgi ekki sögunni hvernig það kom til.

-Uppskriftin miðar við fjóra-

Hráefni:

Pestóbleikja:

4 bleikjuflök

1 krukka grænt pestó

1/2 Sítróna

Maldon salt og nýmulinn svartur pipar

Parmesanostur

Meðlæti:

Hreint kúskús

Smjörvi

Maldon salt

---------------

Salat að eigin vali

Kirsuberjatómatar

Rauð paprika

Avókadó

Feta-ostur

Fræblanda

Aðferð:

Pestóbleikjan:

Beinhreinsið flökin og leggið þau á ofnbakka með álpappír undir. Stráið salti og myljið pipar yfir flökin. Að því loknu er gott að kreista smá sítrónusafa yfir flökin. Því næst eru þau þakin með grænu petstói (magn pestósins er smekksatriði) og parmesanostur rifinn yfir. Flökin fara inn í 180°C heitan ofn á bakstri í u.þ.b. 12 mínútur. Það er mjög gott að setja á grillstillingu rétt í lokinn, í tvær mínútur eða svo.

Kus-kus:

Setjið kus-kus í skál, 2-3 dl ættu að duga. Bætið við smá af Maldon salti og góðri klípu af Smjörva. Sjóðið vatn í hraðsuðukatli og hellið yfir þannig að yfirborð vatnsins fljóti u.þ.b. 1 cm yfir kus-kusinu. Leggið disk yfir skálina. Bíðið í 10-15 mín. Þá er það tilbúið - einfalt! Kus-kus getur stundum orðið þurrt og því er alltaf gott að hella smá ólífuolíu yfir og hræra í því áður en það er borið fram.

Heimsborgarinn

Stundum þurfa menn að leggja frá sér hveitigrasstaupið og lífrænu döðlunar og fá sér alvöru óhollustu. Það er eimitt það sem við félagarnir gerðum í fyrrakvöld áður en farið var út á lífið. Það er þó grundvallaratriði, að þegar gera á vel við sig á annað borð, þá þýðir ekkert hálfkák.

Ég hef haft það fyrir reglu, að í þau fáu skipti sem ég geri hamborgara heima hjá mér, stefni ég ávallt að sama markmiðinu: Að útbúa besta hamborgara í heimi. Það hefur blessunarlega tekist í öll skiptin.

Á núverandi titilhafa er eftirfarandi:
Dijon sinnep
Smá hamborgarasósa
Tómatur, gúrka og kál
Smjörsteiktir sveppir
Spælt egg (báðum megin)
2x skinkusneiðar (steiktar á pönnu með osti á milli)
140 gr. hamborgari (meðalsteiktur)
"Best á borgarann" kryddblanda 

Heimsborgarinn

HaPP

Nýverið opnaði veitingastaðurinn HaPP á hinu tómlega Höfðatorgi. Nafn staðarins stendur fyrir "Healty and Pure Products", sem er vissulega réttnefni, enda einungis boðið uppá gargandi hollustu og ferskleika. Að sögn staðarins er gert út á það að leyfa listrænni tjáningu að njóta sín og gerðar þær kröfur til matarins að hann sé í senn spennandi fyrir augað og bragðlaukana og styrki og bæti heilsuna. Þetta markmið hefur heppnast fullkomlega.

Það verður að segjast að HaPP á ekki beint heima í steinsteypugráa glerkassanum, sem andyri turnsins á Höfðatogi er, en það fer batnandi. Ég sæi stað sem þennan frekar fyrir mér í litlu timburhúsi í miðbænum, jafnvel úr lífrænu timbri!

HaPP er í flokki lífrænna staða, ásamt Gló, Grænum kosti, Krúsku, Manni lifandi o.fl. Þetta eru allt yndislegir staðir og ég þakka fyrir þá hollustuvakningu sem varð hér á landi með þeim afleiðingum að staðir sem þessir spruttu upp eins og gorkúlur. Þó framboðið sé nú orðið mikið, er eftirspurnin klárlega til staðar því það er alltaf nóg að gera á öllum þessum stöðum. HaPP sker sig þó úr með frumleika og fallegri framsetningu.

Á hverjum degi er í boði pizza dagsins - HaPP pizza. Það er ástæðan fyrir því að ég féll fyrir staðnum. Þetta er nokkurs konar hráfæðis pizza, því aðeins botninn er bakaður, ekkert annað.

HaPP pizza

Ég fór að reyna við þessa snilld á heimavelli, og viti menn, útkoman var unaður. Þó ég segi sjálfur frá þá á HaPP ekki roð við minni eftirlíkingu, þó heiðurinn að hugmyndinni liggi að sjálfsögðu þeirra megin. Ég geri HaPP pizzu þegar allskonar er til í ísskápnum; grænmeti, ávextir og hvað eina, en allt stefnir í óefni, síðasti söludagur á næsta leyti og hringrásin í lágmarki á tveggja manna heimili. Hugmyndin er einmitt sú að nota hvað sem er á pizzuna, koma út því sem til er - það skiptir ekki máli hvað það er svo lengi sem hráefnið er ferskt.

Mín útgáfa

Fyrst þarf að baka botn. Ég nota gamla uppskrift að pizzabotni frá Sterlu, móður góðvinar míns Lúðvíks, þó ég sé nú aðeins búinn að jazz-a hana upp með spelti. Þessi uppskrift nægir í 3 pizzur.

5 dl gróft spelt (eða 50/50 gróft/fínt spelt - eða bara fínt spelt fyrir óþekka)

2 dl heitt vatn

1 gerbréf (má nota vínsteinslyftiduft í staðinn)

1 tsk salt

1 msk ólífuolía

Þrátt fyrir gerið í deiginu er óþarfi að leyfa því að lyfta sér, svo segir Sterlan. Skiptið deiginu niður í 3 parta og fletjið út þunnbotna kökur sem eru á stærð við stóran matardisk. Að því loknu skal pensla degið með ólívuolíu og rífa vel af ferskum parmesanosti yfir. Því næst fer botninn inn í 180°C heitan ofn, stilltan á blástur. Það er smekksatriði hvort botninn á að vera algerlega crunchy eins og hrökkbrauð eða aðeins mjúkur þannig að hann brotni ekki í sundur, bæði gott. Fyrir crunchy botn nægja 20 mínútur inni í ofni, annars 16-17 mínútur. Ath. þetta er bullandi slump.

Þegar botninn er tilbúinn skal smyrja á hann u.þ.b. hálfri krukku af rauðu (eða grænu) pestói. Ég mæli með DeRit lífrænu pestói. 

Þá er komið að því að setja áleggið á pizzuna, sem eins og fyrr segir má vera hvað sem er. Það er þó nauðsynlegt að hafa einhvers konar salat í grunninn, t.d. rucola, salatblöndu sem seld er í plastboxum eða veislusalat á tyllidögum. Ofan á það kemur góð blanda af mismunandi grænmeti, ávöxtum, ostum o.fl. Sem dæmi hef ég sett gúrku, papriku, tómata, steikta sveppi, melónur (hvaða týpu sem er), bláber, hindber, peru, epli, kiwi, avókadó, grófa bita af parmesan, ferskan mozzarella, fræblöndu, smá olíu, rauðvínsedik og pipar. Að sjálfsögðu fer ekki allt á sömu pizzuna, en það sem er feitletrað má ekki missa sín. Ekki vera hrædd við að blanda saman grænmeti og ávöxtum, útkoman svíkur engan. Svo má að sjálfsögðu bæta við einhverju kjötáleggi eins og parmaskinku, lamakjöti, nauti eða hverju sem er, fyrir þá sem fyrirlíta kjötlausar máltíðir.